Jesteś tutaj

DKK dla dorosłych zaprasza

Kategoria: 
/
Data wydarzenia: 
24.04.2017
,
Godzina rozpoczęcia: 
18.00

DKK dla dorosłych zaprasza

Tym razem będziemy rozmawiać o książce Imre Kertésza "Ostatnia gospoda"

Imre Kertész

Urodził się w 1929 roku w Budapeszcie, zmarł 31 marca 2016. W 2002 roku otrzymał Nagrodę Nobla za "pisarstwo, które broni kruchych doświadczeń jednostki przed barbarzyńską arbitralnością historii". W 1944 roku został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, potem przeniesiony do Buchenwaldu. Wrócił do kraju, gdzie kilka lat po wojnie zaczął pisać w gazecie "Vilagossag", ale zwolniono go z powodów politycznych. Od lat pięćdziesiątych zajmował się głównie tłumaczeniem (m.in. Freuda, Hoffmanstahla, Nietzschego, Canettiego, Wittgensteina) i pisaniem: "Los utracony" (1975), "Fiasko" (1988), "Kadysz za nienarodzone dziecko" (1990), "Likwidacja" (2003). Publikuje także opowiadania, m.in. "Angielska flaga" (2001), i książki eseistyczne, m.in. "Język na wygnaniu" (1998), "Ja, inny. Kronika przemiany" (1997) oraz "Dziennik galernika" (1992), która to książka w 2007 roku znalazła się w finale Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS. W 2006 publikuje wywiad z samym sobą "Dossier K.", w 2014 "Ostatnią gospodę".

Pożegnalne dzieło wielkiego noblisty

Europa, która kapituluje przed terrorem, znak równości stawiany między 11 września a Auschwitz – w dziennikach z lat 2001-2009 Imre Kertész nie rezygnuje z wyrazistych i ostrych obserwacji współczesności. Jednak książka ta jest przede wszystkim brutalnie szczerym studium przemijania – choroby, starości, spadku kreatywności, a wreszcie i przede wszystkim – czekania na śmierć.

"Nie umiem skończyć pisania, nie umiem też zakończyć życia…", wyznaje Imre Kertész, prezentując kolejne zapiski po "Dzienniku galernika" i "Ja, inny. Kronika przemiany", tym razem obejmujące lata 2001-2009. Wybitny pisarz z naukowym chłodem i dociekliwością, w charakterystycznym oszczędnym stylu przygląda się samemu sobie w ósmej dekadzie życia. W brutalnie szczery sposób opisuje siebie jako niewolnika własnej fizjologii, nękanego bezsennością, problemami z pęcherzem i nasilającą się chorobą Parkinsona. Ostatnia gospoda to także opis "ponoblowskiej" codzienności Kertésza. Z jednej strony – luksusowe hotele, drogie restauracje, zagraniczne wyjazdy, z drugiej – coraz wyższe oczekiwania czytelników, jakie wiążą oni z tytułem noblisty. Częste odczyty, spotkania autorskie, ale także bolesne ostrze krytyki, z którą musi się zmierzyć, i poczucie osamotnienia – to wszystko skutkuje spadkiem kreatywności i twórczym kryzysem, tym boleśniejszym, że potrzeba pisania jest dla niego absolutnie dojmująca.

Kertész nie rezygnuje z wnikliwej obserwacji rzeczywistości, jego diagnozy stawiane współczesności nie tracą nic ze swej ostrości. Motywem przewodnim dziennika pozostaje jednak pisanie, które stanowi podstawowy cel i sens jego egzystencji, nawet w chorobie, nawet "w przedsionku śmierci"...

Data wydarzenia: 
24.04.2017
Godzina rozpoczęcia: 
18.00
Udostępnij: