[google-translator]
W sierpniu 2025 r. ukazała się debiutancka powieść Aleksandry Paduch Trzewia. Podczas spotkania autorskiego wspólnie zanurzymy się w rzeczywistość powieści i losy jej bohaterów.
Trzewia to mikrohistoria jednej rodziny, a jednocześnie opowieść o wielu polskich rodzinach, w których cielesność i bliskość były zarazem naturalne i wstydliwe, konkretne i niewypowiedziane. Pisarka przedstawia precyzyjny, fizjologiczny opis lęków i pragnień, zagnieżdżonych w brzuchu i głowie.
W trzewiach.
W centrum jej opowieści są: matka, ojciec, rodzeństwo, dziadkowie. Mieszkają w jednym domu. A wraz z nimi — strata. W opowieściach przejawia się jako litania wojennych traum, w teraźniejszości ujawnia pod postacią nagłego braku, po którym wycie niesie się z łazienki.
W tle mamy Polskę lat dziewięćdziesiątych. To rzeczywistość nieodległa, a zarazem bezpowrotnie utracona. Jak bowiem uczy doświadczenie dziadków, do niczego nie można się przyzwyczajać. Raz jest się tu, raz tam, raz ma się, raz ma się odebrane. Zostają ciała, które trzeba nakarmić.
Aleksandra Paduch (ur. 1985) jest absolwentką historii sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Studiowała też fotografię i edytorstwo. W latach 2011–2015 prowadziła autorską audycję muzyczną w akademickiej rozgłośni Radiofonia. Jest członkinią Fotoświatów, nowohuckiego kolektywu działającego na pograniczu archiwistyki społecznej i fotografii. Swoje fotografie prezentowała na festiwalu Kraków Photo Fringe i w magazynie „Autoportret”. Wierszem zadebiutowała w „Magazynie Materiałów Literackich Cegła”, prozą – w „Tlenie Literackim”. Uczestniczka warsztatów kreatywnego pisania. Laureatka Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO. Urodziła się w Słupsku, dorastała w Gdańsku, mieszka w Nowej Hucie.
(Treść opracowana na podstawie materiałów wydawcy.)
