„Rok Syriusza” to – jak pisze wydawca – ujmująca kobieca poezja, w której przejawia się językowa wrażliwość i subtelność autorki; a uważne przyglądanie się światu oznacza zarówno bliskość przyrody, jak też oswajanie trudnych doświadczeń i poszukiwanie harmonii.
To kolejna książka poetycka w dorobku poetki. Debiutowała w 2023 r. tomem „Ballada na koniec świata”, a w 2025 r. ukazały się: „Wuhulko” i „Strzał z noża”.
Jej utwory były wielokrotnie nagradzane w konkursach poetyckich. Można je też było przeczytać w ramach „Poetyckiego Prania” w czasie Oliwskich Dni Poezji oraz w „Łączniku z Poezją” na Politechnice Gdańskiej.
Poetka publikowała m.in. w Antologiach Gdańskiego Klubu Poetów, Dwumiesięczniku Literackim „Topos” , Kwartalniku artystyczno-historycznym „Neony-Tożsamość” oraz Dwutygodniku Literacko-Artystycznym „Pisarze.pl”. Tworzyła wystawy poetycko-fotograficzne.
Należy do Związku Literatów Polskich oraz Gdańskiego Klubu Poetów, gdzie pełni funkcję sekretarza. Prowadzi spotkania z poetami i pisarzami. Współorganizuje konsultacje poetyckie w Bibliotece Oliwskiej. Zasiada w jury konkursów poetyckich.
Podczas spotkania Agnieszka Tomik-Powaga opowie o swojej najnowszej książce, poetyckim warsztacie i twórczej drodze. Odczyta też wybrane wiersze z ostatniego tomu.
Zapraszamy wszystkich miłośników poezji i osoby zainteresowane twórczością autorki. Poniżej możecie Państwo przeczytać kilka jej utworów.
Indze
***
Wyobrażam sobie że jesteśmy stare
Przeżyłyśmy swoje czasy
I cudze dzieci
Leżymy na kocu pod pajęczyną jabłoni
Jej kruche ręce chronią nas
Przed światłem kosmosu
Patrzę Ci w oczy
Nic nie muszę mówić
Pod nami tunele mrówek
Kiełkują w nowe połączenia światów
Pod nami ślady stóp
Skamieniałości
Umarli
Skorupka koca unosi nas
Przypływ
***
Wyjmij mi poduszkę spod głowy
Kiedy zapomnę imienia
Najstarszego syna
Kiedy stanę się przezroczysta
Jak siatka do ważenia owoców
Nadchodzą trudne czasy
Za trudne dla kobiet
Z ich miękkością i mocą
Do zszywania ran
Kiedy zapomnę kim jesteś
Połóż mnie jak meduzę na fali odpływu
Do ust włóż mi srebrną monetę
Z Rusałką na rewersie
Sebastianowi
***
Uspokaja mnie
Bicie Twojego serca
I zapach ręczników
Które równo składasz na pralce
Rutyna Twoich dni i ton głosu
Który umie oswoić Dzikiego
Rosnącego we mnie
Twoje okna wychodzą na topole
Puste w środku
Bądź moim zwrotnikiem Wodnika
Kutrem pełnym morskich stworzeń
Zabierz mi zdolność mowy
Jeśli taka będzie cena
Przeprawy