[google-translator]
Tak artystka opowiada o swoich pracach:
Od wielu lat fotografuję kobiety. Lubię oglądać je w różnym wieku, z różnymi ciałami, nastrojami, emocjami. Zachwycić się naturalnym
ich pięknem. Najcenniejsze dla mnie podczas naszych spotkań z aparatem jest zauważyć ich głębię. Obserwować kontakt ze sobą,
jak rozkwitają przed aparatem, nawet te z nich, które na początku obawiają się przednim stanąć. Wstyd i nieśmiałość często chroni
przed dostrzeżeniem ich w prawdzie i pełni. Obserwuję i rejestruję jak opada zwątpienie w siebie, jak nabierają głębiej i spokojniej powietrza jednocześnie rozpuszczając niepewność i zanurzając się w swojej prawdziwej esencji. Zawsze wtedy, gdy dochodzimy do tego momentu podczas sesji mam wewnętrzne poczucie szczęścia (swojego, ale też ich) oraz ciarki na skórze. Fascynuje mnie również temat cykliczności oraz połączenie kobiet (choć nie tylko kobiety są z nią połączone) z Naturą – swoją naturą oraz przyrodą, naszą planetą.
Z porami roku. Podążanie zgodne z danym cyklem, by funkcjonować na co dzień w naturalny sposób, spójny z naszymi emocjami
czy samopoczuciem.
Bez tłumaczenia. W autentyczności i połączeniu ze sobą samą i odczuwaniem. Dla mnie to Kobieca MOC. Na tej przekrojowej wystawie zobaczymy wycinek mojej kobiecej galerii kobiet naturalnych – każda kobieta to nie modelka, to osoba, bez przygotowania w pozowaniu. Spotkamy „kobiety prawdziwe” – kobiety w różnym wieku, połączone z rożnymi porami roku, w rożnych życiowych cyklach, czyli odsłonach życia. Ostatnio w fotografii wzywają mnie spotkania z kobietami dojrzałymi. Kobietami, które pokonując równe wyzwania przeszły drogę
by stać się SOBĄ, na własnych warunkach i według swoich potrzeb. Zrzucając z siebie, to co zostało na nie nałożone przez otocznie, kulturę, społeczeństwo, zewnętrzne oczekiwania, tak bardzo, że czasem na długo stanowiły wewnętrzne mylne przekonanie o sobie. Jednocześnie nadal czuję, że wystawa jest otwarta, jeszcze przed moim aparatem stanie wkrótce więcej srebrnowłosych kobiet. Inspirują mnie kobiety, które odkrywają siebie w sobie. Odważnie pokazując się światu w swojej prawdzie, w BYCIU SOBĄ w codzienności. Uwielbiam obserwować, dostrzegać i widzieć – a wystawa ta jest moim hołdem dla kobiet i kobiecości. Chciałam, by fotografie podkreślały moje uwielbienie
dla kobiecości naturalnej, bez sztuczności, udawania oraz życia w zgodzie ze sobą, taką jaką się jest w danej chwili. Chciałam pokazać kobiecą MOC – piękną, wewnętrzną, subtelną, delikatną i życiodajną zarazem. Obfitą. Nie do zatrzymania. Różnorodną. Kobiecą MOC
w każdym CYKLU w życiu – Młodej Kobiety, Matki, Kobiety Zmieniającej się, czy Dojrzałej. Wiosna, Lato, Jesień, Zima. Cykle Natury przeplatającesię z kobiecą cyklicznością, nie tylko miesięczną, ale też w trakcie całego życia.
Aleksandra Kościaniuk
Artystka. Fotografka – uwielbia autentyczność na fotografiach bez inscenizacji otaczającego nas świata. Naturalność stawia sobie jako wyznacznik patrzenia przez obiektyw. Bliski jest dla niej kontakt z Naturą i jej Darami. Twórczyni wisiorów ze szlachetnych Kamieni
z Intencją, naturalnych roślinnych Perfum z Intencją oraz intuicyjnych obrazów. Prowadzi kobiece spotkania. Od wielu lat również zgłębia temat cykliczności oraz jego związku z życiem kobiety. Współtworzy wyjazdy dla mam i nastolatek oswajając temat kobiecej cykliczności, dojrzewania oraz normalizując temat miesiączki. Jej różnorodne działania łączy tworzenie wspierających przestrzeni dla ludzi gotowych
na podążanie za własnym sercem, na odkrycie, przypomnienie i poczucie swojej wewnętrznej prawdy.
Mama dwójki nastolatków uczących się przez kilka lat w edukacji domowej. Wcześniej specjalista w dziedzinie HR. Studiowała w Toruniu Marketing i Zarządzanie oraz podyplomowo Psychologię na SWPS w Sopocie. Skończyła Trójmiejską Szkołę Fotografii i wróciła do swojej pasji z dzieciństwa – fotografii. Od 2012 r. była członkiem zarządu Gdańskiego Towarzystwa Twórczości Fotograficznej w Gdańsku,
gdzie przez kilka lat pełniła funkcję wiceprezesa oraz organizowała spotkania ze znanymi fotografiami z Trójmiasta.
Jej zdjęcia można było oglądać na wielu wystawach:
• indywidualnych pt. „Bliskość”, „Fotograficzna opowieść o cudzie narodzin”,
„Naturalne piękno”, „Naturalnie, że… piersią” w Sopocie, Gdańsku, Gdyni oraz
Sztumie;
• zbiorowych stowarzyszenia GTTF: m.in. „Odbicia”, „Stocznia Gdańska”, „Morze”,
„Stare, niechciane, zapomniane”, „Niebieski”, „Mosty”, „Kaszubskie drogi”
• oraz grupowych m.in. „Planeta Womanifesto” – multidyscyplinarny projekt łączący
obraz – malarstwo i fotografię, muzykę, i taniec; „Gdańscy Fotograficy o Gdańskich
Żurawiach” – akcja mająca pokazać piękno stoczniowych dźwigów, by powstrzymać
ich dewastację w Gdańsku; pokonkursowa wystawa „Rodzina okiem obiektywu”,
Wodzisław Śląski; „Sztutowo-czarne na białym” – projekt fotografii analogowej
z Muzeum Stutthof i Muzeum II Wojny Światowej; „Nieczynna trasa kolejowa
Kartuzy-Lębork” – wystawa 4 autorów, która była efektem kilkumiesięcznej pracy
i wielu podróży, czy „Muzyka we mnie – w muzyce ja” – Orkiestra Vita Activia
w obiektywie” – wystawa 7 autorów.
Więcej na: www.aleksandrakoscianiuk.p
